پیام‌های تفسیر نور

1- در قيامت، معبودهاى ساختگى به سخن درمى‌آيند. «قالُوا» 2- هر کجا سخنى از شرک به ميان آمد، تسبيح وتنزيه خدا لازم است. «سُبْحانَکَ» 3- خداوند نعمت‌هاى خود را حتّى از منحرفان دريغ نمى‌دارد. «لکِنْ مَتَّعْتَهُمْ» «1». منافقون، 9. «2». نور، 37. «3». مائده، 21. جلد 6 - صفحه 238 4- خطر مال در جايى است که سبب فراموشى خدا شود، نه اين که مال مطلقاً بد و خطرناک باشد. مَتَّعْتَهُمْ‌ ... حَتَّى نَسُوا 5- در خانواده‌هايى که چند نسل آنها مرفّه بوده‌اند، زمينه‌ى فراموشى از خدا و قيامت، بيشتر است. «وَ آباءَهُمْ» 6- به مال و جلوه‌گرى‌هاى مرفّهين نگاه نکنيد، همه‌ى آنان تباه شدنى هستند. «کانُوا قَوْماً بُوراً»