کلمه‌ى «بور» به معناى هلاکت و فساد است. به زمينى که خالى از درخت، گل وگياه باشد، «باير» گويند. در اين آيه ممکن است جمع «بائر» باشد و ممکن است مصدر باشد، يعنى قومى که سراسر بورند.
کلمه‌ى «سُبْحانَکَ» در دو مورد بکار مى‌رود؛ يکى در مورد تعجّب و ديگرى در مورد برخورد با عقائد و سخنان انحرافى.
عوامل نسيان وغفلت در قرآن متعدّد است و برخى از آنها عبارتند از:
الف: مال و ثروت که در اين آيه آمده است.
ب: فرزند و خانواده. «لا تُلْهِکُمْ أَمْوالُکُمْ وَ لا أَوْلادُکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ» «1»
ج: تجارت. «لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ» «2»
د: شيطان، تفرقه، قمار و شراب. «إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَکُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ» «3»