1- نه تنها انجام گناه حرام است، بلکه شرکت در جلسهى گناه و شاهد بودن بر گناه نيز ممنوع است. «لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ»
2- هر نوع آگاهى و اطلاع و حضور در صحنهاى، ارزش نيست. «لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ» (گاهى انزوا و گوشهگيرى از اجتماع، ارزش است)
3- حاضر نشدن در مجلس گناه و بىاعتنايى به گناهکاران، نوعى نهى از منکر است. لا يَشْهَدُونَ ... مَرُّوا کِراماً
4- شرکت در مجالس فاسد، حتّى در بندگان واقعى خدا اثر مىکند. «لا يَشْهَدُونَ»
5- هرگونه لغو در کلام، عمل وآرزو ممنوع است. «مَرُّوا بِاللَّغْوِ» (بندگان خدا، هدف معقول و مفيدى دارند و عمر خود را صرف امور بيهوده نمىکنند)
6- در شيوهى نهى از منکر، همه جا خشونت لازم نيست. لا يَشْهَدُونَ ... مَرُّوا
7- نگذاريم فکر بد در روح ما مستقر شود. «مَرُّوا کِراماً»