1- تعبّد وبصيرت، از اوصاف عباد الرّحمن است. إِذا ذُکِّرُوا ... لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً بندگان رحمن، آگاهانه به سراغ دين مىروند.
2- انسان در برابر همسر و فرزند و نسل خود متعهّد است و بايد براى عاقبت نيکوى آنها تلاش و دعا کند. رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا ...
3- در تربيت علاوه بر علم وتلاش بايد از خدا نيز کمک خواست. رَبَّنا هَبْ لَنا ...
4- فرزند صالح، نور چشم است. «قُرَّةَ أَعْيُنٍ»
5- تشکيل خانواده وداشتن همسر و فرزند و دعا براى بدست آوردن آنها، مورد توجّه اسلام است. رَبَّنا هَبْ لَنا ...
6- در دست گرفتن مديريّت جامعه، آرزوى عبادالرحمن است، زيرا عهدهدار شدن امامت و رهبرى متّقين، ارزش است. «وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً»
7- در دعا به حداقل اکتفا نکنيد، بلند همّت باشيد. «وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً» (خدايا ما
«1». آلعمران، 191.
جلد 6 - صفحه 289
را در رسيدن به کمال، رهبر متّقين قرار ده، نه آنکه تنها از متّقين باشيم)
8- بندگان خدا، وحدت هدف و وحدت کلمه دارند. «إِماماً» و نفرمود:/ «ائمة».
(ممکن است کلمه «امام» به جاى «ائمة»، رمز آن باشد که در جامعه اسلامى رهبر بايد يک نفر باشد)