اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الَّذِين‌َ لا يَشهَدُون‌َ الزُّورَ وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرُّوا کِراماً (72)
يکي ديگر از صفات عباد الرحمن اينست که کساني که شهادت بر خلاف حق و شهادت دروغ نمي‌دهند و چون برمي‌خورند به کارهاي لغو و لهو با کمال عزت رد ميشوند.
(وَ الَّذِين‌َ لا يَشهَدُون‌َ الزُّورَ) در باب شهادت اولا: بايد حسي باشد حتي شهادت علمي فايده ندارد و چه رسد به ظني و
جلد 13 - صفحه 659
شکي چه رسد به شهادت دروغ که يکي از گناهان کبيره است و از پيغمبر صلّي اللّه عليه و سلّم است که اشاره فرمود به خورشيد و فرمود
(علي مثل هذا تشهد)
و گذشت در باب شهادت به زنا که گفتند
(کالميل في المکحلة)
و ثانيا: بايد داراي شرايط باشد که من جمله عدالت است که گذشت اگر پنجاه شاهد غير عادل با تأکيد به قسم شهادت دادند و طرف منکر شد او را تصديق کن و آنها را رد کن.
(ان شهد خمسون قسامة انه قال قولا و قال لم اقله صدقه و کذبهم).
و ثالثا: يک نفر شاهد در هيچ امري مفيد نيست مگر معصوم يا مفيد قطع باشد.
(وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغوِ) مراد از لغو مجالس معصيت و اعمال قبيحه و افعال و اقوال محرمه است.
(مَرُّوا کِراماً) توقف نمي‌کنند و نگاه نمي‌نمايند و اعتناء ندارند و تقابل نمي‌کنند نشنيده و نديده مي‌گيرند و مي‌گذرند اگر کسي به آنها جسارت و اهانت و بي‌احترامي نمود در مقام تلافي بر نمي‌آيند چنانچه در خبر است ميفرمايد:
(احسن من اسائک و صل من قطعک)
بايد وقار و سکينه خود را از دست ندهد.