اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ مَن تاب‌َ وَ عَمِل‌َ صالِحاً فَإِنَّه‌ُ يَتُوب‌ُ إِلَي اللّه‌ِ مَتاباً (71)
و کسي که توبه کند و عمل صالح بجا آورد پس بدرستي که او توبه نموده بسوي خداوند توبه کردني.
از براي توبه جهاتي هست که تائب بواسطه آن جهات پشيمان مي‌شود يک جهت اينکه در اثر معصيت يک ضرر جاني و بدني و مالي به او وارد مي‌شود مثل مرض، فقر، ذهاب آبرويي و امثال اين‌ها يک جهت آنکه در شکنجه و حبس دولت واقع شده يک جهت براي عقوبات دنيوي که به او متوجه شده، يک جهت از ترس عقوبات اخروي که استحقاق پيدا کرده. يک جهت براي اينکه است که مخالفت امر الهي کرده و آيه اينکه قسمت را اشاره فرموده که مفاد.
(وَ مَن تاب‌َ وَ عَمِل‌َ صالِحاً فَإِنَّه‌ُ يَتُوب‌ُ إِلَي اللّه‌ِ) است و کلمه (مَتاباً) تصميم قطعي بر عدم عود و تدارک معاصي به اعمال صالحه و انا به و تضرع در پيشگاه احديت و شرمندگي و توقع از ديگران در دعاء در حق او و التماس به اهل بيت عصمت در شفاعت در حق او.