ايمان بايد بر اساس آگاهى وبصيرت باشد. در قرآن مىخوانيم: «وَ يَتَفَکَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا» «1» يعنى مؤمنان خردمند، ابتدا در آفرينش آسمانها و زمين فکر مىکنند، سپس اقرار مىنمايند که پروردگارا! تو اينها را بيهوده نيافريدى. در اين آيه نيز مىفرمايد: مؤمنان، چشم وگوش بسته عبادت نمىکنند.