اين آيه، حال و هواى آيه‌ى «الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ» را دارد که در آيه 26 همين سوره مى‌آيد و بيانگر اين اصل است که: کبوتر با کبوتر، باز با باز.
در اين آيه، زناکار در کنار مشرک قرار گرفته است. «زانِيَةً أَوْ مُشْرِکَةً»
علاوه بر تنبيه جسمى و اجتماعى، بايد محدويّت‌هاى ديگرى نيز براى زناکار باشد.
در روايات آمده است که حکم اين آيه در باره‌ى کسانى است که به زنا شهرت دارند. و اگر زناکارى توبه کرد مى‌تواند مانند ديگران با فرد دلخواهش ازدواج کند. «1»
امام باقر عليه السلام فرمود: در اين آيه، خداوند زناکار را در برابر مؤمن قرار داده و اين نشان مى‌دهد که زناکار در هنگام زنا مؤمن نيست. «2»