تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ کانَ مِنَ الْکاذِبِينَ «7»
وَ الْخامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ: و گواهى پنجم آنکه: لعنت خداى بر او، إِنْ کانَ مِنَ الْکاذِبِينَ: اگر باشد از دروغگويان در آن نسبت، يعنى در نوبت پنجم گويد: لعنت خداى بر من اگر دروغگو باشم در آنچه نسبت دادم اين زن را، و هر نوبت اشاره به آن زن نمايد. و حکم اين لعان آن است که حد قذف از مرد ساقط شود و حد زنا بر زن ثابت گردد؛ پس چهار مرتبه شهادت مرد در اين واقعه، قائم مقام چهار شاهد گردد.