1- پذيرش آنچه بر سرزبانهاست، بدون تحقيق محکوم است. «تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ»
2- سخن بايد بر اساس علم باشد. «تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَيْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ»
3- زير سؤال بردن آبروى مردم را ساده نگيريم. «وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً»
4- نقل تهمتها و شايعات از گناهان کبيره است. «وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ»
5- کوچکى يا بزرگى گناه را خداوند تعيين مىکند. «عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ»
6- همهى محاسبات انسان واقع بينانه نيست. «تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 157