1- مردم به موعظه نياز دارند و خداوند بهترين واعظ است. «يَعِظُکُمُ اللَّهُ»
2- ايمان، شرط تأثير موعظه است. يَعِظُکُمُ ... إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
جلد 6 - صفحه 158
3- براى حفظ آبروى مردم و جلوگيرى از سوء ظن بايد ديگران را موعظه کرد.
«يَعِظُکُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ»
4- دامن زدن به سوءظن وافترا، سبب محو ايمان است. يَعِظُکُمُ ... إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
5- پشيمانى از گذشته کافى نيست، گناه را نبايد تکرار کرد. «تَعُودُوا لِمِثْلِهِ»
6- تکرار نکردن تخلّف، نشانهى ايمان است. «تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
7- تهمت نزنيد و عمل مسلمان را حمل بر صحّت کنيد. «أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ»
8- گناهکاران را به توبه از گناه موعظه کنيد. «يَعِظُکُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ»
9- سرچشمه دستورات اسلام، علم و حکمت الهى است. «عَلِيمٌ حَکِيمٌ»
10- احکام الهى براساس علم و حکمت الهى است. وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ ... عَلِيمٌ حَکِيمٌ