اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِن‌َّ الَّذِين‌َ يُحِبُّون‌َ أَن تَشِيع‌َ الفاحِشَةُ فِي الَّذِين‌َ آمَنُوا لَهُم عَذاب‌ٌ أَلِيم‌ٌ فِي الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ اللّه‌ُ يَعلَم‌ُ وَ أَنتُم لا تَعلَمُون‌َ «19»
محققا کساني که دوست مي‌دارند اينکه اشاعه فاحشه شود در کساني که ايمان آورده‌اند از براي آنها است عذاب اليم در دنيا و آخرت و خداوند ميداند و شما نميدانيد.
مفسرين گفتند مراد از اشاعه فاحشه همان نقل إفک است که در آيات قبل گذشت.
و عذاب اليم در دنيا حد قذف است هشتاد تازيانه و در آخرت آتش است لکن مي‌گوييم ما و لو آيه در اينکه مورد نازل شده ولي منافي با عموم نيست چون مورد مخصص نيست و شاهد بر اينکه دعوي اخبار معتبره داريم که تمسک باين آيه کرده‌اند.
در مورد حرمت غيبت و بهتان حتي اگر طرف منکر شد و لو شهودي شهادت دهند قبول نکن در کافي مسندا از حضرت صادق عليه السلام فرمود:
(من قال في مؤمن ما رأته عيناه و سمعته اذناه فهو من الّذين قال اللّه عز و جل إِن‌َّ الَّذِين‌َ يُحِبُّون‌َ أَن تَشِيع‌َ الفاحِشَةُ
الاية).
و نيز مسندا از حضرت کاظم روايت کرده که شخصي سؤال کرد که
جلد 13 - صفحه 507
جماعتي از ثقات بمن خبر دادند که فلان کس در حق تو چيزي گفته و من از او سؤال کردم گفت من نگفتم حضرت فرمود به محمّد إبن فضيل که سائل بود
( يا محمّد کذب سمعک و بصرک عن اخيک فان شهد عندک خمسون قسامة انه قال لک قولا و قال لم اقله فصدقه و کذبهم لا تذيعن عليه شيئا تشينه به و تهدم مروته فتکون من الّذين قال اللّه في کتابه.
(إِن‌َّ الَّذِين‌َ يُحِبُّون‌َ
الاية)
و غير اينها بناء علي هذا.
(إِن‌َّ الَّذِين‌َ يُحِبُّون‌َ أَن تَشِيع‌َ الفاحِشَةُ فِي الَّذِين‌َ آمَنُوا) مطلق فحشاء را شامل است از فحش، غيبت، بهتان، افتراء، تهمت، قذف و امثال اينها.
(لَهُم عَذاب‌ٌ أَلِيم‌ٌ فِي الدُّنيا) از مضراتي که بر اينکه امور مترتب ميشود و حدود و تعذيراتي که بر اينها بار ميشود.
(وَ الآخِرَةِ) که در خبر دارد که مفيد از حضرت باقر عليه السلام از امير المؤمنين که فرمود:
(و اللّه الذي لا اله الا هو لا يعذب اللّه عز و جل مؤمنا بعذاب بعد التوبة و الاستغفار له الا بسوء ظنه باللّه و اغتيابه للمؤمنين)
که معلوم ميشود که توبه و استغفار هم رفع عذاب غيبت را نميکند.
(وَ اللّه‌ُ يَعلَم‌ُ وَ أَنتُم لا تَعلَمُون‌َ) که چه مضرات دنيوي و اخروي دارد اشاعه فحشاء.