پیام‌های تفسیر نور

1- مرفّهين در برابر محرومان مسئول هستند. وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ‌ ... 2- مهم‌تر از انفاق، استمرار آن و خسته نشدن از آن و کوتاهى نکردن در آن است. «وَ لا يَأْتَلِ» 3- در انفاق، هم از وسعت مالى و هم از امکانات ديگران استفاده کنيد. أُولُوا الْفَضْلِ‌ ... وَ السَّعَةِ 4- در کمک کردن، بستگان اولويّت دارند. «أُولِي الْقُرْبى‌» 5- در پيمودن مراحل کمال، بلند همّت باشيد وبه حداقل اکتفا نکنيد. ابتدا کلمه‌ى «عفو» آمده، در مرحله‌ى بالاتر «صفح» آمده است. «وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا» 6- کسى که ديگران را ببخشد، به بخشش الهى نزديکتر است. (عفو و گذشت‌ «1». مفردات راغب. جلد 6 - صفحه 163 وسيله‌ى جلب مغفرت الهى است) «أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ» 7- هدف از عفو و گذشت ديگران، کسب مغفرت خدا باشد، نه چيز ديگر. «أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ» 8- در شيوه‌ى تبليغ، از احساسات وعواطف مردم کمک بگيريم. «أَ لا تُحِبُّونَ» 9- رهبران دينى بايد مردم را به انفاق و عفو و گذشت تشويق کنند. (تمام آيه)