پیام‌های تفسیر نور

1- ورود به خانه‌ى ديگران، بدون اجازه‌ى صاحب خانه، حرام است. «فلا تدخلوا» 2- ورود، اجازه‌ى قطعى مى‌خواهد، «حَتَّى يُؤْذَنَ لَکُمْ» چنانکه به مجرد پيدا شدن‌ جلد 6 - صفحه 170 علائم نارضايتى بازگشتن لازم است. «إِنْ قِيلَ لَکُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا» 3- ورود به خانه مردم نياز به اذن و اجازه دارد؛ خواه اذن دهنده صاحب خانه و مالک باشد، يا مقام مجاز ديگر نظير حاکم اسلامى. (جمله‌ «يُؤْذَنَ» مجهول آمده تا اصل اذن را ثابت کند و نامى از اذن دهنده نيامده است) 4- توقّف پشت در خانه‌ى مردم ممنوع است. «ارْجِعُوا» 5- نپذيرفتن مهمان ناخوانده جايز است. «ارْجِعُوا» 6- عذر صاحب خانه را بپذيريم و خود را به صاحب خانه تحميل نکنيم. «ارْجِعُوا فَارْجِعُوا» 7- صفا، صميميّت و نداشتن توقّع بيجا، از برکات اخلاق اسلامى است. «ارْجِعُوا فَارْجِعُوا» 8- گاهى خير انسان در اين است که سر او به سنگ بخورد. «ارْجِعُوا- هُوَ أَزْکى‌ لَکُمْ» (هر برگشتى شکست نيست.) 9- ملاک در روابط اجتماعى، پاکى و طهارت است. «أَزْکى‌ لَکُمْ» (اوامر و نواهى خداوند، راه رسيدن به طهارت است.) 10- علم خداوند به عملکرد ما، عامل تشويق و تهديد ماست. «بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»