برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 47)- سپس به عنوان مذمت از گروه منافقان که دم از ایمان میزنند و ایمان در دل آنها پرتو افکن نیست میفرماید: «آنها میگویند: به خدا و پیامبر ایمان داریم و اطاعت میکنیم، ولی بعد از این ادعا، گروهی از آنها روی گردان میشوند، آنها در حقیقت مؤمن نیستند» (وَ یَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا ثُمَّ یَتَوَلَّی فَرِیقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ ما أُولئِکَ بِالْمُؤْمِنِینَ).
این چگونه ایمانی است که از زبانشان فراتر نمیرود؟ و پرتوش در اعمالشان ظاهر نمیگردد؟