پیام‌های تفسیر نور

1- نشانه‌ى ايمان واقعى، پذيرفتن حکم پيامبر و نشانه‌ى نفاق، روى‌گردانى از آن است. إِذا دُعُوا ... فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ‌ 2- داورى و قضاوت از شئون انبيا مى‌باشد. «لِيَحْکُمَ بَيْنَهُمْ» 3- حکم پيامبر، همان حکم خداوند است. ( «لِيَحْکُمَ» مفرد آمده، نه تثنيه) 4- در انتقاد، انصاف داشته باشيد و همه را نکوبيد. «فَرِيقٌ مِنْهُمْ» 5- قضاوت عادلانه، خوشايند گروهى از مردم نيست. «فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ» 6- به هر گرويدن و اظهار علاقه‌اى تکيه نکنيد. وَ إِنْ يَکُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ‌ ... (به سراغ پيامبر مى‌آيند، امّا در صورتى که سخن پيامبر به نفع آنها باشد!) 7- منافق، فرصت‌طلب است و نان را به نرخ روز مى‌خورد. إِنْ يَکُنْ لَهُمُ‌ ... مُذْعِنِينَ‌ 8- پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله حتّى براى منافقان، (آنجا که حقّ با آنان بود) به نفع آنان حکم مى‌کرد. لِيَحْکُمَ بَيْنَهُمْ‌ ... إِنْ يَکُنْ لَهُمُ الْحَقُ‌