اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِن يَکُن لَهُم‌ُ الحَق‌ُّ يَأتُوا إِلَيه‌ِ مُذعِنِين‌َ (49)
و اگر بوده باشد براي آنها حق مي‌آيند به سوي رسول و اذعان ميکنند به حقانيت او امروز نوع مردم در مرافعه‌جات اگر حکم بر له آنها شد بسيار تمجيد ميکنند از حاکم که چه بسيار آدم خوبيست و حکم به حق کرده و اگر بر عليه آنها شد ميگويند پا روي حق گذاشته و رشوه گرفته و تقلب کرده و در احکام شرع هم آن چه به نفع آنها است مي‌بوسند و به چشم مي‌گذارند و ميگويند چه دين خوبيست و تمجيد ميکنند و اگر بر ضرر آنها باشد اعراض ميکنند و مذمت مينمايند و جسارت ميکنند اينها دين‌پرست نيستند هوي پرستند آنچه مطابق هواي نفس است مي‌گيرند و آن چه بر خلاف هواي نفس است رد ميکنند و اينها مصداق (أَ فَرَأَيت‌َ مَن‌ِ اتَّخَذَ إِلهَه‌ُ هَواه‌ُ) جاثيه آيه 22 و مصداق (أَ فَتُؤمِنُون‌َ بِبَعض‌ِ الکِتاب‌ِ وَ تَکفُرُون‌َ بِبَعض‌ٍ) بقره آيه 79 هستند لذا ميفرمايد:
(وَ إِن يَکُن) حکم پيغمبر.
(لَهُم‌ُ) به نفع آنها باشد.
(الحَق‌ُّ) يعني حق با آنها باشد.
(يَأتُوا إِلَيه‌ِ) مي‌آيند خدمت رسول براي محاکمه.
(مُذعِنِين‌َ) اذعان ميکنند و اعتراف و اظهار ايمان مينمايند.