دستورا پيامبر دو گونه است: يکى دستورات الهى؛ «أَطِيعُوا اللَّهَ» و ديگرى دستورات حکومتى؛ «أَطِيعُوا الرَّسُولَ».
در قرآن به مواردى برمىخوريم که دو دستور در کنار يکديگر ذکر شده است و بايد هر دو اجرا شود وعملکردن به يکى کافى نيست، از جمله:
* ايمان و عمل. «آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» «1»*
* نماز و زکات. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ» «2»*
* تشکّر از خداوند و والدين. «أَنِ اشْکُرْ لِي وَ لِوالِدَيْکَ» «3»
* اطاعت از خدا و رسول. «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ» که در اين آيه آمده است.
در قرآن، جمله «وَ إِنْ تَوَلَّوْا»* زياد بکار رفته است و در تمام موارد به پيامبر دلدارى مىدهد که از بىاعتنايى مردم نسبت به تبليغ خود دلسرد نشود.