تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى‌ لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِکُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ «55» خداوند به کسانى از شما که ايمان آورده و کارهاى شايسته انجام داده‌اند، وعده داده است که حتماً آنان را در زمين جانشين قرار دهد، همان گونه که کسانى پيش از ايشان را جانشين کرد، و قطعاً دينى را که خداوند براى آنان پسنديده است، براى آنان استقرار و اقتدار بخشد و از پى ترسشان امنيّت را جايگزين کند، تا (تنها) مرا بپرستند و چيزى را براى من شريک نگيرند، و هر کس بعد از اين، کفر ورزد پس آنان همان فاسقانند.