تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (107) ترجمه‌ و اما آنانکه سفيد شد رويهايشان پس در رحمت خدايند ايشان در آن جاويدانند.. تفسير مراد از رحمت خدا بهشت جاويد و نعيم ابدى است و اينکه تعبير برحمت شده است براى اشعار بآنستکه مؤمن اگرچه تمام عمر خود را صرف در طاعت خداوند نمايد داخل بهشت نميشود مگر برحمت و فضل الهى و اينکه بطور لف و نشر مشوش بيان حال مؤمنين و کافرين شده است براى مراعات حسن مطلع و مقطع کلام است که محلى بزيور اوصاف مؤمنين باشد و مراعات اين دو امر در حسن کلام مدخليت تامه دارد و بعضى گفته‌اند براى غلبه جنبه رحمت است بر غضب لذا از عذاب تعبير بذوق فرموده و از رحمت بخلود و استيناف جمله براى تاکيد است گويا کسى مى‌پرسد چگونه آنها در رحمت خدا هستند جواب ميفرمايد آنها در آن جاويدانند جلد 1 صفحه 475 و قمى ره از أبو ذر غفارى رضوان اللّه عليه نقل نموده که چون اين آيه نازل شد پيغمبر (ص) فرمود که روز قيامت امت من وارد ميشوند بر من با پنج پرچم که پرچم اول با گوساله اين امت است از آنها ميپرسم با دو امانت من چه کرديد ميگويند يکى را تحريف نموديم و پشت سر انداختيم و با ديگرى دشمنى نموديم و ظلم کرديم پرچم دوم با فرعون اين امت است از آنها اين سؤال را مينمايم جواب ميدهند يکى را تحريف و پاره نموديم و مخالفت کرديم و با ديگرى عداوت نموديم و مقاتله کرديم پرچم سوم وارد ميشود و با او سامرى اين امت است همان سؤال را از آنها ميکنم ميگويند بيکى عمل نکرديم و معصيت آنرا نموديم و ديگرى را مخذول کرديم و حقش را تضييع نموديم پرچم چهارم ظاهر ميشود بدست ذو الثديه است (لقب بزرگ خوارج است) و در تحت اين پرچمند تمام خوارج از اول تا آخر آنها همان سؤال را از آنها مينمايم جواب ميدهند امانت اولى را پاره کرديم و از او بيزارى جستيم و با امانت دوم مقاتله و جدال نموديم پس پرچم پنجم وارد بر من ميشود بدست امام المتقين و سيد المسلمين و قائد الغر المحجلين و وصى رسول رب العالمين از آنها مى‌پرسم با دو امانت من چه کرديد مى‌گويند اما قرآن را متابعت نموديم و اطاعت کرديم و اما عترت را اجابت نموديم و دوست داشتيم و يارى کرديم تا آنکه خونهاى خود را در راه آنها بذل نموديم پس من بآن چهار دسته مى‌گويم تشنه و رو سياه برويد در آتش جهنم و باين يکدسته ميگويم سيراب و رو سفيد برويد ببهشت پس حضرت رسول (ص) آيه قبل و اين آيه را تلاوت فرمود.