تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّکاةِ فاعِلُونَ «4»
توصيف سوم: وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّکاةِ فاعِلُونَ: و آنانکه ايشان بجا آورندهاند زکات را، يعنى زکات مال را بدهند، چون بر ايشان واجب شود.
على بن ابراهيم قمى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده: من منع قيراطا من الزکاة فليس هو بمؤمن و لا مسلم و لا کرامة. هر که منع نمايد قيراطى از زکات را، پس نيست او مؤمن و نه مسلم و کرامتى ندارد.
نفى ايمان و اسلام در صورتى است که منع از روى انکار باشد که موجب کفر شود «4»، زيرا زکات ضرورى دين و منکر آن کافر است.
«1». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 88.
«2». ارشاد شيخ مفيد ص 157 من کلماته فى الحکمة و الموعظه.
«3». تفسير مجمع البيان، ج 4، ص 99.
«4». تفسير على بن ابراهيم قمى، ج 2، ص 88.
جلد 9 - صفحه 111