تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ «8»
صفت پنجم: وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ: و آنانکه امانات و عهد خود را مراعات کننده هستند، يعنى امانات را نگهدارند تا بجايش رسانند و در آن خيانت نکنند، و عهد که با کسى نمايند نگاهدارند و نقض آن نکنند.
در قرب الاسناد فرمود حضرت رسول: الامانة تجلب الغناء و الخيانة تجلب الفقر «1» امانت مىکشاند دولت را براى انسان، و خيانت مىکشاند فقر را.
در خصال ابى مالک گويد: خدمت حضرت سجاد عرض کردم: خبر فرما مرا به جميع شرايع دين. فرمود: قول الحقّ و الحکم بالعدل و الوفاء بالعهد. «2» تنبيه: طبرسى فرمايد: امانات دو قسم است: 1- امانات خداى تعالى 2- امانات بندگان. اماناتى که بين خدا و بندگان است، عبادات باشد، مانند نماز و روزه و امثال آن. و امانات بندگان عبارت است از وديعهها و عاريهها و شهادات و غير آن.
اما عهود بر سه قسم است: 1- فرامين الهيه 2- نذرهاى انسان 3- عهدهائى است که جارى است ميان مردم، پس واجب است بر انسان وفاء به تمام اقسام امانات و عهدها و قيام به آنچه از اينها منشعب گردد. «3» و اگر عاقل بصير تأمل نمايد، هر آينه اعجاز قرآن شريف راى دريابد که بدين دو کلمه مبارکه، اشاره فرموده به تمام احکام شريعت مقدسه اسلاميّه.