تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى‌ صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ «9» «1». قرب الاسناد، جزء اوّل، ص 55. «2». خصال صدوق، باب الثلاثه، روايت 90. «3». مجمع البيان، ج 4، ص 99. جلد 9 - صفحه 113 صفت ششم: وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى‌ صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ‌: و آنان که ايشان بر نمازهاى خود محافظت کنند، يعنى مراقبت اوقات آن نموده و رها نکنند که وقت آن بگذرد و فوت شود و ضايع ننمايند آن را. تبصره: اعاده ذکر نماز آگاهى است بر عظمت قدر و علو مرتبه آن در درگاه سبحانى. و نيز خشوع و محافظت متغايرند، زيرا خشوع صفت نمازگزار است در حال بجا آوردن نماز، و محافظت عبارت است از تعهد به شرايط نماز از مقدمات و مقارنات و حفظ از مبطلات بر وجهى که عادت او شود مراعات آنها در تمام نمازها.