تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ «11»
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ: آنان که ميراث مى‌برند بهشت فردوس را، هُمْ فِيها خالِدُونَ: در حالى که ايشان در آن بهشت فردوس دايم و جاويد باشند.
على بن ابراهيم قمى روايت نموده از حضرت صادق عليه السّلام فرمود: خلق نفرمود خداوند خلقى را مگر آنکه مقرر فرمود براى او منزلى در بهشت و منزلى در جهنم. پس وقتى که جميع اهل بهشت و اهل جهنم ساکن شدند، ندا کند منادى: اى اهل بهشت، مشرف شويد، پس مشرف شوند بر جهنم و بلند شود
جلد 9 - صفحه 114
منازل ايشان، و گفته شود به آنها: اين منزلهاى شما است در آتش؛ اگر نافرمانى خدا مى‌کرديد هر آينه داخل آن مى‌شديد. حضرت فرمود: اگر کسى از شدت خوشحالى مى‌مرد، هر آينه بهشتيان مى‌مردند آن روز از شدت خوشحالى به جهت بازداشتن خدا عذاب را از ايشان.
پس منادى ندا کند: اى جهنميان، بلند کنيد سر خود را. پس بلند نمايند سر را و نگاه کنند منازل خود را در بهشت و آنچه در آن است از نعمتها، گويند به آنها: اين منازل شما بود اگر اطاعت مى‌نموديد پروردگار را، هر آينه داخل مى‌شديد آن را. حضرت فرمود: اگر کسى از شدت حزن مى‌مرد هر آينه جهنميان از شدت غصه مى‌مردند. پس ارث برند بهشتيان منازل جهنميان را، و جهنميان منازل بهشتيان را. و اينست فرمايش خداى تعالى «الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ». «1»