1- اشراف، در خط مقدّم مخالفان انبيا بودند. «ملأ»
2- حُبّ ذات، غريزه‌اى عميق در انسان‌هاست. (انسان از اين که کسى بر او برترى يابد نگران است) «يَتَفَضَّلَ عَلَيْکُمْ»
3- تهمت برترى‌جويى، وسيله‌ى تبليغات کفّار است. «يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْکُمْ»
4- انسان متکبّر، براى خدا هم تکليف معيّن مى‌کند. «لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَنْزَلَ مَلائِکَةً»
5- کافران کمال را نقص مى‌پندارند. ما هذا إِلَّا بَشَرٌ ... لَأَنْزَلَ مَلائِکَةً (انسان بودن انبيا براى راهنمايى بشر کمال است، امّا کفّار مى‌گفتند: او نبايد بشر باشد)
6- در برابر منطق صحيح، به تاريخ و تقليد نياکان و فرهنگ ملّى خود تکيه نکنيد و مدافع وضع موجود نباشيد. «ما سَمِعْنا بِهذا»