1- دعاى انبيا مستجاب مىشود. «رَبِّ انْصُرْنِي- فَأَوْحَيْنا»
2- صنعت، يک الهام الهى است. «فَأَوْحَيْنا- أَنِ اصْنَعِ»
3- تقاضاى نصرت الهى، با تلاش انسان منافاتى ندارد. «اصْنَعِ الْفُلْکَ» انبيا در کنار دعاهاى خود کار هم مىکردند.
4- افراد تحقير شده را حمايت کنيم. (مردم تو را مجنون مىپندارند ولى تو زير نظر ما هستى) «بِأَعْيُنِنا»
5- اگر در تمام کارها مطابق وحى عمل کنيم، موفّق مىشويم. «اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا»
6- با ارادهى خدا از تنور آتش، آب مىجوشد. «فارَ التَّنُّورُ» (شايد فوران آب از تنور، نشانهى زمان حادثه باشد)
7- نگذاريد نسل حيوانات منقرض شود. «مِنْ کُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ»
8- حتّى همسر و فرزند پيامبر هم اگر نااهل باشند، مورد قهر الهى قرار مىگيرند.
«إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ»
9- شفاعت، همهجا کارساز نيست. «وَ لا تُخاطِبْنِي» شفاعت انبيا با اذن الهى است. 10- مشرک، ظالم است. «فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا»
11- عاقبت ظلم، هلاکت است. «ظَلَمُوا- مُغْرَقُونَ»
12- گاهى، آبى که مايهى حيات است، مايهى هلاک مىشود. «مُغْرَقُونَ»
«1». هود، 36.
«2». نوح، 27.
«3». بحار، ج 11، ص 331. (اين حديث امام باقر عليه السلام را در مدينه کنار قبر مطهرش نوشتم)
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 96