تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ وَ أَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ما هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ يَأْکُلُ مِمَّا تَأْکُلُونَ مِنْهُ وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ (33)
«1». تفسير منهج الصادقين، ج 6، ص 228، چاپ کتابفروشى اسلاميّه.
جلد 9 - صفحه 133
وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ: و گفتند اشراف از قوم آن پيغمبر، الَّذِينَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ: آنانکه کافر شدند به خدا و دروغ شمردند ملاقات نمودن به قيامت و رسيدن به آنرا، يعنى به بعث و حشر و ثواب و عقاب ايمان نياوردند. وَ أَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا: و نعمت بسيار داده بوديم ايشان را در زندگانى دنيا به زيادى اموال و اولاد.
حاصل آيه آنکه: گفتند بعضى کافران ناز پرورده که در فراخى عيش و ناز و تنعم گذرانيده بودند به بعضى ديگر، اين قول باطل و فاسد را که: ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ: نيست اين رسول که به پرستش خداى يگانه شما را دعوت مى‌کند و منع ستايش خدايان ديگر مى‌کند، مگر آدمى مانند شما در صفات و احوال بشريت، يَأْکُلُ مِمَّا تَأْکُلُونَ مِنْهُ: مى‌خورد از آنچه مى‌خوريد شما از آن، وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ: و مى‌آشامد از آنچه شما مى‌آشاميد از آن.
تنبيه: اشراف و رؤساى کفار و مکذبان براى فريب دادن مردمان، القاى شبهه‌اى نمودند که مردم را از پيروى رسولان باز دارند، گفتند: اين شخص که دعوت نمايد به پرستش خداى يگانه، امتياز و مزيتى بر شما ندارد، مى‌خورد از آنچه شما مى‌خوريد و مى‌آشامد از آنچه شما مى‌آشاميد و داراى لوازمات بشريت است؛ تصور نمودند که پيغمبر نبايد مثل آنها باشد، و حال آنکه جنسيت و سنخيت، شرط است در تبليغ و دعوت، زيرا بدون آن اساس هدايت تعطيل، و نقض غرض حاصل گردد، و در تعقيب و تأکيد اين قسمت گفتند.