تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هَيْهاتَ هَيْهاتَ لِما تُوعَدُونَ (36)
بعد از انکار بعث و حشر، استبعاد آن نموده گفتند.
هَيْهاتَ هَيْهاتَ لِما تُوعَدُونَ: دور است دور، مر آن چيزى را که وعده داده مىشويد از بعث و نشور، يعنى اين صورت نبندد و به فعل نيايد و واقع نشود و بعيد است باور داشتن آن چيزى را که موعود مىشويد.