1- انبيا نيز از موادّ غذايى و مواهب طبيعى بهرهمند مىشوند. (توقّع نابجا از انبيا ممنوع) «کُلُوا»
2- براى دعوت مردم بهحقّ، اوّل بهفکر زندگى مادّى آنان باشيم. کُلُوا ... وَ اعْمَلُوا
3- تمام اديان الهى با رهبانيّت، انزوا ورياضت مخالفند. «کُلُوا» (شايد فرمان بخوريد بعد از نام عيسى براى جلوگيرى از رهبانيّتى باشد که در مسيحيّت مطرح است)
4- در آنچه مىخوريد، دو اصل مهم را فراموش نکنيد: الف: حلال بودن.
ب: طيّب و پاکيزه بودن. «کُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ»
5- غذا خوردن نيز بايد هدفدار باشد، نه بر اساس هوس. «کُلُوا- وَ اعْمَلُوا»
6- عفّت در شکم و تقوا در عمل، مقارن هستند. «کُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً»
7- توفيق عمل صالح، در سايهى تغذيه حلال و طيب است. «الطَّيِّباتِ- صالِحاً» 8- تغذيهى طيّب و سالم و عمل صالح، مورد توجّه تمام اديان الهى است. «يا أَيُّهَا الرُّسُلُ- الطَّيِّباتِ- صالِحاً»
9- اگر بخوريد و عمل صالح انجام ندهيد، خداوند حتّى به حساب انبيا مىرسد.
«إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ»
«1». حج، 28.
«2». اعراف، 31.
«3». تفسير درّالمنثور.
«4». بحار، ج 11، ص 58.
«5». تفسير مراغى.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 107