1- در جهان بينى دينى و از ديدگاه الهى تمام امّتها در حقيقت يک امّت هستند، «أُمَّةً واحِدَةً» زيرا:
* اصول دعوت همهى پيامبران الهى يکى است.
* نيازهاى فطرى و روحى و جسمى مردم يکى است.
* خالق و پروردگار همه يکى است.
2- تقوا و حفظ حريم، شايستهى مقام ربوبى است. «وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ»
3- ايجاد تفرقه، بلاى بزرگى است که سابقهاى طولانى دارد. «فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ» 4- تفرقهاندازى بىتقوايى است. فَاتَّقُونِ فَتَقَطَّعُوا ...
5- اساس تفرقه، خودخواهى انسانهاست. «کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
«1». تفسير نمونه.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 108