پیام‌های تفسیر نور

1- نخستين عامل بدبختى مردم، تعطيل کردن انديشه و تفکّر است. «أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا» 2- قرآن، کتاب تدبّر و انديشه است. (نه فقط تلاوت وتجويد و ...، و هرکس در آن تدبّر کند، حقّانيّت آن را مى‌فهمد) «أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ» جلد 6 - صفحه 115 3- خداوند در تمام دوران‌ها نداى خود را به مردم رسانده و اساس اديان آسمانى يکى است. «أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ» 4- در تبليغ و دعوت، تمام راه‌هاى بهانه جويى را براى مخالفان حقّ مسدود کنيد. «أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ»، «أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا» 5- پيامبر بايد در ميان مردم (به خوبى) شناخته شده باشد تا بهانه‌اى براى انکار نباشد. «أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ» 6- گرچه انسان در برابر سخن تازه عکس العمل نشان مى‌دهد، ولى نزول وحى تازگى ندارد. «أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الْأَوَّلِينَ» 7- دشمنان دين، براى حفظ مرام خود، شخصيّت مردان خدا را خدشه دار مى‌کنند. «أَمْ يَقُولُونَ بِهِ جِنَّةٌ» 8- حقّ بايد مطرح شود، اگر چه اکثريّت ناراحت شوند. «بَلْ جاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَ أَکْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ کارِهُونَ» 9- بعضى کفّار، فطرت سالم دارند و حقّ را مى‌پذيرند. «أَکْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ کارِهُونَ»