تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً فَخَراجُ رَبِّکَ خَيْرٌ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ (72) بعد از آن حق تعالى مى‌فرمايد: أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً: آيا سؤال مى‌کنى اى پيغمبر ايشان را بر اداى رسالت مزدى تا به سبب طمع در مالشان تو را متهم سازند، يا سنگين شود بر آنها قبول نمودن قول تو و پذيرفتن دعوت تو به ايمان. فَخَراجُ رَبِّکَ خَيْرٌ: پس مزد پروردگار تو که روزى دنيا و ثواب عقبى است باشد تو را از مزد ايشان. يا اجر آخرت تو بهتر است از آن. وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌: و خداى تعالى بهترين روزى دهندگان است، و افضل از هر که عطا و اجرى دهد. آيه شريفه دال است بر آنکه هيچکس از بندگان قادر نيست بر اعطاى مثل نعم و رزق الهى، بلکه مساوى هم نخواهد بود در انعام و افضال بر بندگان. موعظه: چقدر انسان بدبخت مى‌باشد که وجود مقدس پيغمبر، او را دعوت نمايد به صلاح و خير و آنچه شرف و فخر آنها در آنست بدون توقع اجر و مزدى، با اين وصف اعراض کند و سعادت و شرافت حقيقى خود را پايمال نمايد به سبب جهالت و غفلت و غرور.