تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناکِبُونَ (74) وَ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ: و بدرستى که آنانکه تصديق ننمودند به نشأة آخرت و باور نداشتند روز جزا و پاداش اعمال را، عَنِ الصِّراطِ لَناکِبُونَ‌: از آن دين حق و راه راست عدول کنندگان و ميل نمايندگان به گمراهى و باطل. تبصره: عقول سليمه از عناد و لجاج و انکار، به تأمل و تفکر در دين مقدس اسلام، هر آينه شهادت دهد به استقامت و حقيقت درستى و راستى آن به مرتبه‌اى که به هيچ وجه شايبه اعوجاج و توهّم نقصان و قصورى در آن تصور نشود، زيرا احکام تمام جزئيات را به نحو اتم و اکمل داراست؛ و اگر تمام عقلاى عالم جمع شوند بخواهند براى انتظام عالم، قانون جامع کافى وافى جعل کنند نتوانند و تا قيامت به همين عجز باقى هستند. بنابراين خداوند سبحان الزام حجت فرمايد بر کليه مردم در آيات باهرات، زيرا حصر فرموده جهت انکار و اتهام را بين اقسام مذکوره‌اى و بيان فرمايد که منکرين پيغمبر و قرآن را هيچ چيز منع ننموده از تصديق و پيروى، سواى کراهت داشتن حق و نخواستن آنچه را که خير و سعادت و نيکنامى ايشان در آن باشد، و الّا عذرى نخواهند داشت.