1- رفاه و آسايش، جلوهى رحمت الهى است. «رَحِمْناهُمْ وَ کَشَفْنا»
2- خدمت و محبّت به افراد بىشخصيّت، بىثمر است. «رَحِمْناهُمْ- لَلَجُّوا»
3- انسانهاى بىايمان، از فرصتها و مهلتها سوء استفاده مىکنند. لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ... لَلَجُّوا فِي طُغْيانِهِمْ
4- طغيانگرى، انسان را سرگردان مىکند. «فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ»