1- آغاز رستاخيز با نفخ صور است. فَإِذا نُفِخَ ... فَلا أَنْسابَ
2- در قيامت، اسناد افتخار دنيوى محو مىشود. «فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ»
3- همهى عملهاى دنيوى حساب و کتاب دارند. «فَمَنْ ثَقُلَتْ- وَ مَنْ خَفَّتْ»
4- براى هر کارى ميزانى است. «مَوازِينُهُ»
5- بزرگترين خسارت انسان، هدر دادن عمر و استعدادهاى خويش است.
«خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ»
6- رستگاران، کسانى هستند که براى قيامت ذخايرى داشته باشند. «هُمُ الْمُفْلِحُونَ»