اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا رَبَّنا غَلَبَت عَلَينا شِقوَتُنا وَ کُنّا قَوماً ضالِّين‌َ (106)
گفتند پروردگار ما غلبه کرد بر ما شقاوت و بوديم قوم گمراهان، اموري که باعث شقاوت ميشود بسيار است حسادت عداوت عناد تکبر حب رياست حب جاه و مال و معاصي و غير اين‌ها که موجب سياهي قلب ميشود و از قابليت هدايت ميافتد و موعظه و نصيحت و دليل و حجت در او تأثير نميکند.
(قالُوا) فرداي قيامت که گرفتار عذاب مي‌شوند اقرار مي‌کنند و مي‌گويند:
(رَبَّنا غَلَبَت عَلَينا شِقوَتُنا) هوي و هوس چشم و گوش ما را بسته تکذيب رسول کرديم با اولياء تو مخالفت کرديم دين را ملعبه خود قرار داديم که ما را به بدبختي و عذاب ابدي انداخت.
(وَ کُنّا قَوماً ضالِّين‌َ) ضلالت مقابل هدايت است، هدايت بايمان و اعتقاد
جلد 13 - صفحه 475
به جميع عقايد حقّه و مشي بر صراط مستقيم است، ولي ضلالت اقسام بسياري دارد، زيرا اگر جميع عقايد حقه را داشته باشد و يکي از آنها را فاقد باشد ضلالت است از ابتدا گرفته تا انتهاء منکر وجود حق شرک به خدا انکار رسالت دشمني با اوصياء رسول انکار ولايت آنها انکار معاد انکار ضروريات دين يا ضروريات مذهب يا خصوصيات ضروريه معاد بدعت در دين غلوّ در حق انبياء و ائمه و هر چه موجب سلب ايمان ميشود ضلالت است.