1- امر به معروف ونهى از منکر، در اديان ديگر نيز مطرح بوده است.
«أَهْلِ الْکِتابِ ... يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ»
2- سجده‌هاى سحر بايد همراه با امر و نهى در روز باشد. «يَسْجُدُونَ ... يَأْمُرُونَ»
3- سرعت در کار خير، ارزش آن را بيشتر مى‌کند. «يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ»
4- سبقت وسرعت صالحان در نيکى‌ها، موسمى نيست دائمى است. «يسارعون»
5- افراد صالح، کسانى هستند که با نشاط وشتاب، به سراغ هر کار خيرى مى‌روند، نه فقط بعضى از کارها. «الخيرات»
6- ايمان، عبادت، تلاوت، امر به معروف و نهى از منکر و سرعت در کار خير انسان را در زمره صالحان مى‌برد. «أُولئِکَ مِنَ الصَّالِحِينَ»
«1». يوسف، 108؛ شعراء، 83.
«2». مائده، 27.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 588