1- خوبى وکمال را از هر گروه و طايفهاى که باشد، بپذيريم و بدان اقرار کنيم. در کنار انتقاد از ديگران، از خوبىهاى آنان غافل نشويم. «مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ»
2- يکى از راههاى جذب و دعوت ديگران، اقرار و اعتراف به کمالاتِ آنان است. «مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ»
3- عبادت، نياز به همّت، جدّيت، عشق و آمادگى دارد. «أُمَّةٌ قائِمَةٌ»
4- تلاوت آيات خدا در دل شب و عبادت و سجده در دل شب، موجب ستايش خداوندى است. «يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ»
5- تلاوت آيات و سجده به درگاه او، قيام به امر الهى است. «قائِمَةٌ يَتْلُونَ»
6- شب و بالاخص سحر، بهترين وقت براى مناجات است. «آناءَ اللَّيْلِ»
7- عالىترين حالات عبادت، سجده است. «وَ هُمْ يَسْجُدُونَ»