تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْکُمْ ذِکْرِي وَ کُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَکُونَ (110)
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا: پس فرا گرفتيد شما اى گروه کفار ايشان را مسخره، يعنى جماعتى از بندگان مرا که داراى صفات مذکوره بودند سخريه و استهزاء مى‌کرديد. حَتَّى أَنْسَوْکُمْ ذِکْرِي: تا اينکه از فرط اشتغال به سخريه ايشان، فراموش ساخت شما را ياد کردن من. حاصل آنکه بقدرى در استهزاء به آنان مفرط بوديد که به کلى ياد مرا از خاطر شما فراموش ساخت.
جلد 9 - صفحه 184
نکته: نسبت «انساء» را به مؤمنان مجاز در اسناد است، چون سخريه ايشان سبب فراموشى بود، لذا اسناد به آنها داده شد، اگرچه ايشان بجا نياوردند آن را.
وَ کُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَکُونَ: و بوديد شما از اعمال ايشان، يعنى دعا و تضرع و عبادت که مى‌کردند مى‌خنديديد از روى تکبر و تجبر خود، و تحقير و تذليل ايشان.