1- آفرينش انسان، هدفدار است. «أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناکُمْ عَبَثاً»
2- همهى محاسبات انسان، واقع بينانه نيست. «أَ فَحَسِبْتُمْ»
3- در کار خداوند عبث و بيهودگى راه ندارد. أَ فَحَسِبْتُمْ ... عَبَثاً
4- زندگى دنيا بدون آخرت، بيهوده ولغو است. «عَبَثاً» 5- انسان مسئول و متعهّد است. (بايد خود را براى پاسخ گويى در قيامت آماده کنيم). أَ فَحَسِبْتُمْ ... لا تُرْجَعُونَ
6- هدف آفرينش انسان، در اين جهان خلاصه نمىشود. أَ فَحَسِبْتُمْ ... لا تُرْجَعُونَ