اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما يَفعَلُوا مِن خَيرٍ فَلَن يُکفَرُوه‌ُ وَ اللّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِالمُتَّقِين‌َ (115)
و آنچه ميکنند از کارهاي خير پس بدانند که هرگز ممنوع نميشوند از جزاء آن و خداوند عالم است بکساني که با تقوي هستند.
وَ ما يَفعَلُوا مِن خَيرٍ بشارتيست که خداوند بمسلمين از اهل کتاب که در آيات قبل توصيف فرموده ميدهد که آنچه از کارهاي خير از شما سرزند هرگز جزاي آن از بين نميرود چه امور اعتقاديه باشد چه اخلاقيه و چه اعمال صالحه و اينکه و لو در مورد آنها است لکن مناط يکيست و دليل بر نفي احباط است چنانچه مفاد بسياري از آيات است که مکرر تذکّر داده‌ايم فَلَن يُکفَرُوه‌ُ کفر در اينجا بمعني ستر است از کفران نعمت و اينکه يک نوع لطف است که خداوند اعمال صالحه را بمنزله نعمتي از عبد قرار داده و جزاء آن را شکر و منع از جزاء را کفران يعني ممنوع از جزاء نميشوند.
وَ اللّه‌ُ عَلِيم‌ٌ بِالمُتَّقِين‌َ البته اهل تقوي مورد نظر الهي هستند آنها را ميداند و روز جزاء بمثوبات خود ميرساند.