تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائِي وَ کانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْکَ وَلِيًّا «5» بعد شرح حال خود را عرض مى‌کند: وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائِي‌: و بدرستى که من مى‌ترسم از اوليائى که وارث من باشند بعد از مرگ من، يعنى بنى اعمام که شرار بنى اسرائيلند از آن که ترکه مرا در غير رضاى تو خرج کنند. به روايت صحيحه از حضرت باقر عليه السلام: مراد عمو و پسر عمو باشد «1». حاصل آنکه: مى‌ترسم جماعت وراث بعد «1» مجمع البيان ج 3 ص 502. جلد 8 - صفحه 144 از من، به حسن معاشرت قيام و به قواعد خلافت اقدام ننموده، نظام امور دين مختل و امت من گمراه شوند. وَ کانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً: و باشد زن من نازائيده و در کبر سن فرو رفته. فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْکَ وَلِيًّا: پس ببخش مرا از نزد خود فرزندى که اولى باشد بترکه، و معذلک متولى امور دين من و ولى عهد من باشد، يا فرزندى که ولى از اولياء تو باشد. نکته: ذکر «من لدنک» اشعار است به آنکه آن را از جانب خود ايجاد کن بدون سبب، زيرا از ما صلاحيت ولادت نيست، و ايماء به استدعاى وليى که پسنديده تو و مقبول بارگاه تو باشد به استحقاق.