تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ (116) ترجمه‌ همانا آنانکه کافر شدند بى‌نياز نمى‌کند آنها را مالهاى آنها و نه اولاد آنها از خدا بچيزى و آن گروه اهل آتشند ايشان در آن جاويدانند.. تفسير کفار مستظهر بودند بمال و اولاد خودشان و تصور مى‌کردند مال و اولاد رفع احتياج آنها را ميکند در صورتى که زخارف دنيوى هر چه بيشتر باشد احتياج زيادتر و هر چه در دنيا انسان علاقه‌اش کمتر باشد احتياجش کمتر است لذا خداوند ميفرمايد کفار بمال و اولادشان منازند و بدانند که اينها هيچ درجه از احتياج آنها را بخداوند در دنيا رفع نمى‌کند بلکه زيادتر مى‌کند چه رسد بآخرت که اينها ابدا در آنجا بدرد نمى‌خورد بلکه آنجا هم موجب زيادى گرفتارى خواهد بود که در حلالش حساب و در حرامش عقاب است و براى اولاد هم مسئوليتهائى متوجه آنها خواهد شد که شايد در تکاليف خود نسبت بآنها کوتاهى کرده باشند و بايد مؤاخذه شوند و شايد مراد آن باشد که مال و اولاد هيچ کفايت از عذاب خدا نمى‌کند چنانچه مفسرين فرموده‌اند ولى بنظر حقير هيچ عاقلى اين تصور را نمى‌کند تا خداوند نفى آنرا فرموده باشد در هر حال کفار مخلد در آتشند چنانچه سابقا شرح داده شد.