تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا کَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَکَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لکِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ (117)
ترجمه
مثل آنچه انفاق ميکنند در اين زندگانى دنيا مثل بادى است که در آن سرماى سخت باشد که برسد کشتزار قومى را که ستم کردند بر خودشان پس نابود گرداند آنرا و ستم نکرد ايشان را خدا ولى آنها بخودشان ستم ميکنند..
تفسير
براى رفع توهم آنکه ممکن است کفار اموال خودشان را در راه خدا انفاق کنند و بدرد آخرتشان بخورد مىفرمايد مثل اموالى را که آنها انفاق ميکنند در دنيا در ضايع و باطل شدن مثل زراعت قوم ستمکارى است که برسد بآن باديکه منضم بسردى سخت باشد که بواسطه غضب الهى وزيده چگونه آن زراعت بسبب انباد فاسد ميشود همينطور انفاق آنها بواسطه سموم کفر ضايع و باطل است خواه قربة الى اللّه باشد که خيلى کم است خواه براى ريا و سمعه و طمع و ترس و اغراض باطله ديگر باشد که زياد است در هر حال چون اسلام شرط قبول اعمال است اين
جلد 1 صفحه 484
انفاقات براى آنها فايده ندارد و خداوند ظلم بآنها ننموده که صدقات آنها را باطلکرده بلکه خودشان بخودشان ظلم کردند که قبول اسلام ننمودند تا واجد شرط قبول صدقات شوند و باجر جزيل و جزاى کافى آن در دنيا و آخرت برسند پس انفاق در حال کفر تشبيه شده است بکشتزار قوم ستمکار در حال رسيدن باد مهلک نهايت آنکه چون کفر آنها که يکى از اجزاء مشبه است براى وضوح ذکر نشده مشبه به آن را که باد مهلک است از اجزاء مشبه به کل مقدم داشته تا مغفول عنه نشود و اين يک نوع از تشبيهات مرکبه است که در علم بيان اهميت دارد و ضمنا مشعر است بآن که باد مهلک بمزرعه براى ظلم اربابش ميرسد.