خداوند در اين آيات، اوصاف گوناگونى را درباره حضرت يحيى برشمرده است: او در پيشگاه خداوند پرهيزکار بود، «تَقِيًّا» نسبت به والدين نيکوکار بود، «بَرًّا» و در برابر مردم، سرکش
جلد 5 - صفحه 252
و عصيانگر نبود. «1» «لَمْ يَکُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا»
مراد از سلامت هنگام مرگ، سلامت عقيده و با ايمان مردن است.