«زکىّ»، از ريشه‌ى «زکوة» به معناى طهارت، نموّ و برکت است و «بَغِيًّا» در اينجا به معناى زناکار است.
در اين سوره، بارها به مسأله هبه کردن فرزند از طرف خداوند اشاره شده است: در آيه‌ى 19، هبه‌ى عيسى به مريم و در آيه‌ى 49، هبه‌ى اسحاق و يعقوب به ابراهيم و در آيه‌ى 53، هبه‌ى هارون به موسى و در آيه‌ى 7، بشارت فرزند به زکريّا مطرح شده است.