1- خداوند، حاکم بر اسباب و علل طبيعى است. «هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ»
2- چگونگى تولّد عيسى، اوّلين معجزه‌ى آن حضرت است. «وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ»
3- انجام کارهاى خارق العاده و معجزه، از شئون ربوبيّت خداوند و در مسير تربيت انسان است. «رَبُّکِ»
4- وجود عيسى رحمت است. کسى که وجودش ايمان به خدا را در انسان‌ها زنده کند و کارش ارشاد و هدايت مردم باشد، قطعاً رحمت است. «رَحْمَةً مِنَّا»
5- هيچ کس نمى‌تواند مانع کار خداوند شود. «وَ کانَ أَمْراً مَقْضِيًّا»
6- گاهى انسان‌هاى پاک بايد به خاطر دور ماندن از تهمتِ مردم، از آنان فاصله گيرند. «مَکاناً قَصِيًّا»
7- گاهى مشکلات، وسيله‌ى پيدا شدن راه‌هاى خير است. مشکل زايمان و دلهره، زمينه‌ى يافتن رطب تازه مى‌شود. «جِذْعِ النَّخْلَةِ»
8- گاهى انسان راز دلش را به خانواده‌اش نيز نمى‌تواند بگويد و آرزوى مرگ مى‌کند. «يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا»
9- مردن، از زندگى با بدنامى بهتر است. «يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا»