تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِذْ قالَ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ وَ لا يُبْصِرُ وَ لا يُغْنِي عَنْکَ شَيْئاً «42» آنگاه که (ابراهيم) به پدرش گفت: اى پدر! چرا چيزى را مى‌پرستى که نمى‌شنود و نمى‌بيند و تو را از هيچ چيز بى نياز نمى‌کند؟