پدر حضرت ابراهيم، فوت شده بود و کسى که در قرآن به عنوان پدر او معرفى شده، سرپرست او عمويش آزر يا شوهر مادرش بوده است. «1»
در روايات اهلبيت عليهم السلام نيز مىخوانيم که پدر حضرت ابراهيم موحّد بود و مراد از «أب» در اينجا عموى اوست.
در زبان عربى، کلمهى «أب» معناى وسيعى دارد و بر معلّم و مربّى و حتّى پدر زن نيز گفته مىشود. در روايات نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است که فرمود: «أنا و علىّ ابَوا هذه الامّة» «2» من و علىّ پدران اين امّت هستيم.