تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَکُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْکِتابِ کُلِّهِ وَ إِذا لَقُوکُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْکُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (119)
ترجمه
آگاه باشيد شما آنانيد که دوست داريد آنها را و دوست ندارند آنها شما را و ايمان داريد بکتاب تماميش و چون ملاقات کنند با شما گويند ايمان آورديم و چون خلوت گزينند ميگزيند بر شما سر انگشتانرا از خشم بگو بميريد بخشمتان همانا خداوند دانا است بضمير سينهها..
تفسير
شما مسلمانانيکه با کفار مخالطه داريد دوست داريد آنها را ولى آنها دوست ندارند شما را و شما ايمان داريد بجنس کتاب آسمانى هر کتابى باشد که از آن جمله تورية است و آنها ايمان بکتاب شما ندارند پس معلوم ميشود شما مردمان ساده لوح سست عنصرى هستيد با آنکه بر حقيد چون آنها در باطل خودشان ثابت ترند از شما در حق خودتان و دليل بر نفاق آنها آنستکه وقتى که بشما ميرسند براى فريب دادن شما اظهار ايمان مىکنند و چون بخلوت ميرسند از شدت غيض و کينه و تأسف از اينکه چرا شما با يکديگر الفت داريد سر انگشتان خودشان را بدندان ميگزند شايد تشفى قلبشان حاصل شود بگو اى پيغمبر بميريد بسبب غيظ خودتان چون چاره غير از مردن نداريد هرگز بمقصود خودتان نائل نميشويد و با اين حال خواهيد مرد و خداوند عالم است بذات قلب و دل شما که مملو از کينه است و نمى- توانيد امر را بر مسلمين مشتبه کنيد پيغمبر و خدا آنها را از ضماير شما آگاه مى- کنند و اين جمله ممکن است مقول قول باشد که بايد بآنها گفته شود و ممکن است مستانفه باشد که براى اعلام بمسلمين و علم آنها باحاطه علم الهى فرموده است.